ANASAYFA

 

     BİYOGRAFİ


    FOTOĞRAF ARŞİVİ


    YAZILARI


    ÝLETÝÞÝM

NURETTÝN ESER

   
YAZILAR


 

 

                                              KÝTAPTAN ALINTILAR
........................
 
Tuvalet olduðu belli olan yere gittiðimde burasýnýn da týkanmýþ olduðu için pislik içinde olduðunu görmeme raðmen, bir ufak su da ben dökmek mecburiyetinde olduðum için yaptým ve çýktým. Oturulacak kanepelerin dahi oturulacak yerine oturmuyorlar da sýrt dayanan yerine oturup esas oturulacak yerlere de ayaklarý ile basýyorlar. Bu sýkýcý yerde herkesin sinirli sinirli gidip gelmeleri benim de sinirlerimi bozdu ise de beklemekten baþka çaremin olmadýðýný iyi biliyorum. Ýki saatten fazla kaldýðým bu yerde, jandarmalarýn bizleri ikiþer ikiþer dýþarý çýkartýp kelepçelemelerinden sonra en son beni de alarak, kelepçe vurmadan, dýþarýda bekleyen otobüs gibi büyük bir vasýtaya koydular. Her tarafý kapalý olan, bu otobüse benzeyen vasýtanýn, ufacýk, her iki yanýnda olan penceremsi yerinden bakmak için birbirlerine sokulan abilerin halleri bana bir tuhaf geldi.
On-on beþ dakika sonra duran bu vasýtadan bizi indirdiklerinde, kapýsýnda Ankara Cebeci Cezaevi yazan büyük demir kapýsýndan içeri sokan jandarmalar gardiyanlara bizleri sayarak teslim ettikten sonra, bizleri teslim alan gardiyanlar beni en sona býrakýp, benimle gelen abilerin üzerini arayarak içeri gönderiyorlardý. Herkesi gönderdikten sonra, beni Müdüriyet yazan binadan içeri soktular. Burada isim, soy adý ve de künyemi söylettirdikten sonra cezaevinde tanýdýðým olup olmadýðýný sormalarýna, “Hayýr hiçbir tanýdýðým yok” demem üzerine, beni alarak biraz yürüdükten sonra, üzerinde Dördüncü Koðuþ yazan demir kapýlý bir bahçe kapýsýný açan baþka bir gardiyan, beni getiren gardiyanla birlikte içeri girdik. Burasý geniþçe bir bahçe olan yerde gözüme çalýnan çocuklarýn ekseriyeti aynen ben emsal olmalarý bir noktada içimi rahatlattý. Zaten benim içeri girdiðimi gören çocuklar, merak ettiklerinden olsa gerek ki koþarak yanýmýza geldiler. Bana geçmiþ olsun demelerini “Sað ol”la cevaplýyordum ama gardiyan benim önümden yürüdüðü için mecburen onu takip ettim. Ýkinci bir demir kapý olan açýk kapýdan içeri girdiðimizde büyük bir yer olan, hangara benzeyen bu yerin duvar kenarlarýnda altlý üstlü ranzalar gözüme takýldý. Bu ranzalarda oturan gençler merakla bize bakýyorlardý.
Yanýmdaki gardiyanýn, “Ekip baþý, buraya gelir misin” diye seslenmesi üzerine, uzun boylu, iri kýyým, on sekiz yaþlarýnda birisi geldi. “Bu çocuk sana emanet, bundan sen sorumlusun” demesine, yanýmýza gelmekte olan diðer çocuklarýn içinden bir ses, “O benim mahallemin çocuðudur, merak etmeyin” demesi üzerine sesin sahibine bakmamla, sanki dünyalar benim olmuþçasýna sevindim. Çünkü bu sesin sahibi, bizim mahallemizde oturan Kazým abiydi.
Beni kalabalýðýn içinden alan Kazým abi kendi yataðýna götürüp, evvela karnýmýn aç olup olmadýðýný sordu. Oysa karným açlýktan zil çalýyordu. Onun için de aç olduðumu söylemem üzerine, yanýndaki bir çocuða yumurta piþirmesini söylemesi ve o çocuðun da “Hemen abi” diyerek gitmesi dikkatimi çekti. Üzerimdeki çamaþýrlarýn temiz olup olmadýðýný soran Kazým abiye temiz olduðunu söylemem üzerine, bir baþka çocuða emir vererek, bana bir boþ ranza ayarlamasýný söyledi. Peþinden de beni merak edip baþýma biriken çocuklara çýkýþarak, “Çekilin Çiçi’nin baþýndan, o benim kardeþimdir” demesiyle, bir anda ismim çocuklar tarafýndan ismim çocuklar tarafýndan Çiçi olarak bilindi. Ýçlerinden bu ismi yadýrgayýp gülenler de olduysa da Kazým abinin ikazýndan sonra hepsi de baþýmdan gittiler. Getirilen yumurtayý yerken etrafýmý kontrol ediyorum da, benden küçük veya ben yaþlarda baþka çocuk göremiyorum. Karnýmý saðanda yumurta ile doyurmuþ olmam beni kendime getirmiþ, bir de Kazým abi gibi tanýdýk bir abiye burada rastlamam bütün korkularýmý bertaraf etti.
Çok geçmeden, “Herkes dýþarý” demeleriyle koðuþ denen bu hangar gibi yerdekiler bahçeye çýkýyorlardý. Kazým abinin beni de alarak dýþarý çýkarken, “Çiçi, sakýn burada herkesle samimi olma, kimsenin yataðýna gitme, hele kapýlar kapandýktan sonra yataðýndan aþaðý inme” dedi. Kýrk kiþiye yakýn olan koðuþun mahkumlarýnýn hepsi de bahçede olduðundan bir anda þöyle bir göz gezdirince en büyük kimsenin on sekiz yaþýndan yukarý olmadýðýný görüyorum. Bunlarýn içinde de en küçükleri olarak benden baþka hiç kimsenin olmadýðýný görmem, Kazým abinin sözlerinin bu yüzden olduðunu anladým. Boþalan koðuþun kapý kenarlarýna dikilen iki gardiyan, içeri tek tek giren çocuklarý sayarak, sayým yaptýðýný anladým. Sayýmdan sonra gardiyanýn koðuþun kapýsýndan, “Hepinizi Allah kurtarsýn” demesi de bir tuhafýma gitti. Demek ki bizlerin kurtulmasý Allah’a mý kaldý diye geçirdim içimden. Koðuþun çift kanatlý demir kapýsý, þangýrdayarak üzerimize kapandýktan sonra, koðuþun içinde bir kargaþa ve de yemek telaþý baþlamasý üzerine, Kazým abinin ortaya çýkarak, “Sessiz olun çocuklar, nedir bu telaþýnýz?” demesiyle hemen sesler kesildi. Herkes yiyecek neyi varsa ortadaki büyük masaya hazýrlamaya baþladý. Burada Kazým abi koðuþta nizam ve intizamý saðlamakla yükümlü bir görevi olduðunu anlamamla birlikte herkesin de ondan çekindiðini de görüyorum. Kazým abiyi, bizim mahalleden iyi tanýdýðýmýn haricinde, babamýn köfte tezgahýna da arkadaþlarýyla gelip içki içtiklerinden de biliyorum. Zaten mahallede pek durmayan bu abiyi de, bizim mahallenin çocuklarý da aynen beni sevmedikleri gibi Kazým abiyi de pek sevmezlerdi. Bu yüzden de mahalleyle pek ilgisi olmazdý. Çünkü Kazým abiler de bizim gibi fakir kimselerdi. Annesi benim annemle iyi arkadaþ olduklarýndan biliyorum.
Kazým abinin gayretleriyle üst tarafta boþ bir ranzaya, yataða benzer bir þeyler serdirerek, benim yatabileceðim bir yer hazýrlattýrmýþ, bana da, “Senin yerin bundan sonra burasý. Yemek saatlerinde benim ranzanýn oraya gelirsin, diðer zamanlarýný yataðýndan aþaðý inmeden burada geçirirsin. Ben sana okuyabileceðin kitap veya gazete de verdiririm” dedi. Zaruri ihtiyaçlarýmýn dýþýnda iki gün hiç yataðýmdan inmeden, Kazým abinin getirdiði romaný okumakla vaktimin nasýl geçtiðini anlayamadým. Mike Hammer’ýn Ýz Peþinde isimli bu romaný okuduktan sonra peþinden Pardanyalarýn roman serisini getirmesi, beni çocuk gibi sevindirmiþti. Zira ilk defa roman okumak bayaðý hoþuma gitti. Üçüncü günü ismim okunarak, bana yatak ve yorgan gelmesi tuhafýma gitti. Benim burada olduðumu evim nereden öðrenmiþ olabilir, düþüncesi kafamý kurcaladý. Yataklarýmý ranzaya sererken Kazým abinin, “Ben annemle size haber yolladým” demesinden, anlamýþtým evimin nereden duyduðunu. Þimdi babam kim bilir nasýl üzülüyordur.Hapishaneye düþerek mimlendim de. Ben bundan sonra onlarýn yüzüne nasýl bakabilirim? Dedemin sözleri aklýma geliyor da içimden onun haklý olduðunu düþünüyorsam da Aysel ablanýn, kocasýna, “Bu çocuk bambaþka bir çocuk Hasan. Ýyi yetiþtirilirse çok özel bir delikanlý olur” dememiþ miydi? Üstelik Aysel abla tahsilliydi de, herkesten daha akýllý düþünürdü. Ah Aysel abla ah, nerede olduðunu bilebilseydim, þimdi baþýma böyle iþler gelmez, bir de alnýma bu yaþta sabýka damgasý yemezdim.
Koðuþta herkes bana karþý iyi ve sevecen davranýyor. Bunda Kazým abinin bana olan yakýnlýðýnýn da rolü var tabii. Ben de onun sözlerinden çýkmayarak, oturmamý ve de kalkmamý kontrol ederek, yataðýmdan lüzumsuz yere inmiyor, mizacen de aðýrbaþlý olmam herkes tarafýndan takdir edildiðim gibi sevilmemi de saðlýyor. Günler geçtikçe bazý sahipsiz ve de þýmarýk çocuklara nasýl davrandýklarýný ve onlarý bir hizmetçi gibi kullanmanýn ötesinde de kullanmak istediklerini çýkan kavgalardan anlýyorum. Bu gibi durumlara müsaade etmek istemeyen Kazým abi ortaya çýkarak, “Buraya düþen bu çocuklar, bizim kardeþimiz olur. Onlara kötülük yapmaya kalkan karþýsýnda beni bulur” gibi konuþmalarýný takdirle karþýlarým. Koðuþun dip tarafýnýn saðýnda köylü çocuklarý grup halinde yatýyorlar. Onun karþýsýna düþen sol tarafýnda da, ekip baþý olan Ayý Nurettin isminde, irikýyým, koðuþtan mesul adam ile Kazým abiler yatýyorlar. Kazým abi de ekip baþýnýn yardýmcýsý ise de koðuþun her þeyiyle ilgileniyor. Gördüðüm kadarýyla köylü tarafýyla hiç geçinemeyen Kazým abiler, buraya düþmüþ sahipsiz çocuklarý köylülerden korumak için þehir çocuklarýna sahip çýkýyor. Bu yüzden de bazen tatsýz olaylar oluyorsa da, Ayý Nurettin’den çekindikleri için olay kapanýyor.
Ziyaret günü annemin gelmesi ve bana ziyaret yerinde yapmadýðýný býrakmamasý, etrafýmdaki görüþen çocuklardan utandýðým için anneme, “Git, bir daha beni arama” diyerek, onu ziyaret yerinde býrakýp, aðlayarak koðuþa doðru gidiyordum ki bir gardiyanýn, “Seni baþ gardiyan istiyor” demesi üzerine, beni revirin bahçesinde oturan baþ gardiyan Yaþar efendinin yanýna getirdiler. Göz yaþlarýmý silip yanýna dikildiðimde:
Sana koðuþta takýlan veya kötülük yapmak isteyen var mý?
Hayýr efendim.
Peki koðuþta kumar oynayan, çocuklara sarkýntýlýk yapan var mý?
Ben böyle bir þeyler görmedim efendim.
Peki, þayet böyle bir þeyler görürsen doðrudan doðruya gelip bana bildireceksin.
demesine bir anda caným sýkýldý ise de, kendisine belli etmeden “Olur efendim” dedim. O da bana, “Gidebilirsin” demesiyle koðuþun yolunu tuttum.
Yanýma gelen Kazým abiyle koðuþa gelirken baþ gardiyanýn bana söylediklerini kendisine anlattýðýmda;
Çiçi, seni küçük gördüklerinden dolayý sana ispiyonculuk teklif ediyorlar. Sen sen ol, sakýn onlara aldanýp da ispiyonculuk yapmayasýn. Burada her zaman ben olmam. Dünyada en kötü bir þeyin ispiyonculuk olduðunu sana söylemeyi bir abi olarak boynumun borcu bilirim. Ýspiyonculuðun ibnelikten daha adi bir þey olduðunu sakýn unutma. Ýspiyoncu kimseyi hiç kimse sevmez. Sopalarýn altýna da yatýrsalar yine de dayanacaksýn, ama hiç kimseyi ispiyonlamayacaksýn. Çünkü sopalarýn acýlarý geçer gider, ama ispiyon lekesi, ayný ibnelik gibi yapýþkan olup hiç geçmez. Koðuþta böyle hataya düþen çocuklar olmuþ. Ben yokken o çocuklarýn ýrzýna geçmiþler. Þu anda o çocuklarý sen de görüyorsun. Önüne gelen iteleyip kakýyor ve de karý gibi hizmet yaptýrýyorlar. Bir de ben olmasam, onlarý karý gibi kullanarak her gün birisi koynuna alýr.
.......................................
                         -28-  
 
DELÝKANLI GENÇLERLE SÖYLEÞÝ-1
 
Kendine yakýþmayan bir iþte bulunma
Kirli paraya kanýp kiþiliðini satma
Onurlu delikanlý koþar helala
Kiþilik satýlýrsa sonu gelmez sonra
 
Dürüst iþin küçüðü büyüðü olmaz
Helal kazanýrsýn az olur biraz
Öylesi paralar verir haz
Delikanlýyý ayakta gezdirir en az
 
Azýný kazanamayan çoðu bulamaz
Girme birden büyüðe kafa almaz
Yüksekten düþene çare bulunmaz
Gidersin tepe üstü kimse acýmaz
 
Doðruluktan ayrýlma hep dürüst ol
Aldatma kimseyi yakýþmaz,bilmiþ ol
Karþýndakini kendi yerine koy
Baþkasýna olan sana olsa nasýl zor
 
Kurnazlýða kaçanda kiþilik bulunmaz
Kiþiliksiz adama kimse güven duymaz
Öylesi kiþiler çevreye sokulmaz
Korkmayýn o tiplerden onlar hokkabaz
 
Gerçek insanda insani sevgi yaþar
Çevresini kollar acizlere koþar
Arkadaþa deðer verir,güç toplar
Etraftaki kötüleri birlikte kovalar
 
Temiz giyin,her iþini düzgün yap
Ýþ yapmadan olmaz,kazanmak þart
Karýn arý olmaz,helalýný kap
Kazanmadan yapamazsýn,akar þart
 
Paylaþýmý bil,arkadaþ kolla
Pay sevmeyenle dostluk kurma
Adaletsizin sonu olur zorba
Zorbanýn sonu kabadayý olma
 
Kabadayý da sermaye zor kullanmak
Kendinden güçlüye indirir bayrak
Aslýnda cesur deðildir korkak
O yüzden ister kuvvete baþ vurmak
 
 Kabadayý demek delikanlý müsvettesi
Kaybetmiþ kimliðini,adamýn sahtesi
Tanrýsý paradýr,düþünmez ötesini
Gerçek insan sevmez,haksýzlýk edeni
 
    15-12-1994   Nurettin ESER

                        -29-
  
DELÝKANLI GENÇLERLE SÖYLEÞÝ -2- 
 
Arkadaþ içinde zorbalýk taslayanda
Mutlak vardýr sorunu iç dünyasýyla
O yüzden hareketleri olur kaba
Ýster ki ram olsun herkes karþýsýnda
 
Kaba güçle üstünlük isteyende
Vardýr bozukluk ruh aleminde
Zayýfý gördü mü biner tepesine
Eyer boynunu güçlünün önünde
 
Bu tip kiþilerini içinde yaþadým
Asla delikanlýlýktan þaþmadým
O tiplerle hep savaþtým
Yýlmadým,kimliðimi kanýtladým
 
Delikanlý ayrýlýr kabadayýdan
Hata yapmaz delikanlý insan
Ýnsaný sever ayýrým yapmadan
Gerçek bu,delikanlýya yakýþan
 
Mertlik yürekte yaþayan bir öðedir
Sermayesi efendilik ve terbiyedir
Ýnsan sevgisi her þeyin üstündedir
Böylesi kiþilere halk deðer verir
 
Baþýn dik,yürekte mertlik varsa
Saygý duyarsýn çevrendeki insana
O insanlar ki seni basar baðrýna
Budur delikanlýnýn kuralý aslýnda
 
Ýnsan sevgisi üstünde sevgi arama
Ýnsanlarý seversen uðranmaz kayba
Aksine kazanýlýr,anlarsýn sonra
Seni de doðuran insan,sakýn unutma
 
Kýrma insan kalbini,ustasý yok
Kýrýlan kalbin tamiri çok zor
Kýrmadan önce kafana sor
Ayný durum sana olsa ne olur               
 
16-12-1994       Nurettin ESER

           
                           -30-
 
 DELÝKANLI GENÇLERLE SÖYLEÞÝ-3-
 
Delikanlý insan delikanlýya kýymaz
Kýyan varsa ondan delikanlý olmaz
Mecbur kalmadýkça can yakýlmaz
Haksýzlýk yapanla dostluk kurulmaz
 
Büyüðü sayacak küçüðü kollayacaksýn
Her an her yerde terbiyeli olacaksýn
Kaybýn kesin olmaz kazanýrsýn
Zaten bunlar yoksa,delikanlý olamazsýn
 
Terbiyeli olmak büyük meziyettir
Meziyetse Delikanlýnýn cevheridir
Cevherli insanlar özeldir
Bunlarýn varlýðý kiþiyi yükseltir
 
Arkadaþ çok önemli,iyi tanýmalýsýn
Her þeyden önce ruhen anlaþmalýsýn
Kýrýcý þakalardan kaçýnmalýsýn
Þayet yapýlýyorsa,dozu ayarlansýn
 
Hata insanlar için her daim vardýr
Kasýtlýsý,kasýtsýzý ayrýlmalýdýr
En önemlisi tekrarýndadýr
Ýþte o zaman hatalýdan uzaklaþýlýr
 
Ýnsanýn özünde vardýr delikanlýlýk
Delikanlýlýðýn temeli zaten insanlýk
Bunu bilen ruhen olur aydýnlýk
Ürkütür ruhu karalarý delikanlýlýk
 
Yýllar boyu dürüstlüðe karþý çýkýldý
Anlayamadým bir türlü neden yapýldý
Bu uðurda çok acýlar yaþandý
Ýstiyorum artýk bu oyunlar bozulmalý    
 
16-12-1994            Nurettin ESER

   
                        -31-
 
 DELÝKANLI GENÇLERLE SÖYLEÞÝ-4-
 
Dürüstlerin elele vermesi gerekiyor
Ruhu kötüler bu yolu iyi beceriyor
Devlet memuruna çok iþ düþüyor
Yaþadýðýmýz vatan hepimizin oluyor
 
Ülkesine sahip çýkmayan insan mýdýr
Milletini sevmeyen yaramaz adamdýr
En önemlisi halkla kaynaþmaktýr
Ancak o zaman aranan hedefe varýlýr
 
Bu uðurda asýrlardýr savaþ verildi
Ýyiler ile kötülerin mücadelesiydi
Bir çok yiðit insan hiç edildi
Maalesef sonuçta kötüler üstün geldi
 
Bazý adamlar kötülere baþlýk etti
Benim memurum iþini iyi bilir dedi
Torpille rüþvet öne geçti
Böylece dürüstlüðün ipini çektirdi
                                                                           
Ruhu pisler polisin aklýný çeldi
Gerçek delikanlýlarý polise yerdi
Ýþi bilmeyen onlarý adam bildi
Pezevenk ruhlularýn oyununa geldi
 
Mert insanlarý hep böyle harcadýlar
Emir yukarýdan geldi deyip aldattýlar
Pezevenk dünyasýna köþe kaptýrdýlar
Emniyet içi rüþveti yasallaþtýrdýlar
 
       16-12-1994         Nurettin ESER 
 

   
   
                    -32-
 
DELÝKANLI GENÇLERLE SÖYLEÞÝ-5-
 
Oturum yerinde delikanlý mihenk taþý
Çok eskiden gelme bir yiðit uðraþý
Adaletin olmadýðý yerde koyar baþý
Ancak onlar korur kötülerden halký
 
Delikanlýlýk ruhta yaþayan öðedir
Bazý gençlerde bu öðe perçinlenir
Öylesi gençleri kollamak gerekir
Ýnsanlýk yüceldikçe ruhlar geliþir
 
Ýster dýþarýda ister hapishanede
Olmalýdýr delikanlýlýk her yerde
Halkýn güvencesi denir öylesine
Kötüler barýnamaz olduklarý yerde
 
Özü doðru insana denir delikanlý
Yanlýþ yapmaz,hareketleri saygýlý
Haksýzlýða karþý,halkýn avukatý
Desteklemek gerek öylesi insanlarý
 
Halký sever,yardýmlaþmayý bilir
Maðdur olanýn imdadýna yetiþir
Ýhtiyacý olana imkanýný verir
Böylesi insaný kollamak gerekir
 
Bulunduðu yere sahip çýkar korur
Namusu korumak onlar için onur
Þerefsizlere dikilir durur
Öylesi iþler delikanlý kanunudur
 
Delikanlýnýn mazisi temiz olur
Gücünü yaþadýðý mazisinde bulur
Soyuna,namusuna arka durur
Leke kaldýrmaz,delikanlýlýk olgudur
 
    17-12-1994       Nurettin ESER   

   
                       -33-
 
DELÝKANLI GENÇLERLE SÖYLEÞÝ-6-
 
Doyulur mu,doyulur mu mertliðin hazzýna
Bi rde baþýn dik,yüreðin temiz olursa
Koþarsýn darda olanýn imdadýna
Delikanlý görevidir mecbursun yapmaya
 
Ýnsanlýðýn kurallarý bunu emretmez mi
Gerçek delikanlýlýk insanlýk deðil mi
Niye yok etmek istendi seneler senesi
Bizler insanýz,bitiremezler neslimizi
 
Dürüstlüðü,mertliði ecdattan almýþýz
Pek çok kere uðraþýlmýþ,yok olmamýþýz
Her seferinde ayakta kalmýþýz
Onu da Kurtuluþ Savaþýyla kanýtlamýþýz
 
Atatürk ile yeniden hayat bulmuþuz
Osmanlý uyuþukluðundan kurtulmuþuz
Türk’ün milliyetçiliðine kavuþmuþuz
Laik Türkiye Cumhuriyetini kurmuþuz
 
Ama þu geçen kýrk yýlýn içinde
Dürüstlük alemine vuruldu darbe
Tabi ki yaþayan bilir herhalde
Maalesef yaþayanýn biriyim bende
 
Tadarak yaþadým,katliamlarý gördüm
Ölüp ölüp dirildim,çok acýlar çektim
O acýlarý çeken sade ben deðilim
Benim gibi binlerce delikanlý bilirim
 
 Bir tek suçumuz delikanlý olmaktý
Çevredeki kötülere karþý koymaktý
Bu yüzden her biri unufak yapýldý
Mücadele ortamýna derman kalmadý
 
Ýnanýyorum Delikanlýlýk geri fýþkýracak
Yeni neslin delikanlýsý bilinçli olacak
Ýnsanlýk uðruna mücadele yapacak
Bize kurulan kapana onlar kapýlmayacak
 
Ruhu kararmýþlar korkar delikanlýdan
Delikanlýdýr pis iþlerine taþ koyan
O yüzden yiðide olurlar düþman
Onlarýn belalýsýdýr delikanlý insan
 
Kýrk yýldan beri bozulan dengeler
Delikanlýlýðý yeraltýna indirdiler
Bunuda baþaran,karanlýk güçler.
Bu güçlere yol veren,bazý polisler
 
       20-12-1994 Nurettin ESER      
    

   
      
                               -34-
DELÝKANLI GENÇLERE KABADAYILIÐIN TARÝFÝ-1
 
Eski delikanlýlar sevmezdi kabadayýyý
Kaba güce dayanýr derlerdi yaptýklarý
Yüksek kaldýrýmda dost tutarlardý
Beyoðluna çýkýp kabadayýlýk yaparlardý
Çok vardý Ýstanbulda öyle kabadayýlar
Bu yolda çok büyük þöhrete ulaþtýlar
Neticede esrar içip,afyon yuttular
Her biri genç yaþta topraða karýþtýlar
 
Hiç unutamadýlar geçmiþ mazilerini
Þöhret uðruna çok can yaktý her biri
Sevmezlerdi yeni yetiþen gençleri
Harcarlardý delikanlý olacak yiðidi
 
Her devirde rastlanýr öyle tiplere
Fýrsat vermemek gerekir öylelerine
Bunlar düþmandýr delikanlý alemine
Üstünlük kurmak ister olduðu yerde
 
Çullusu,çulsuzu olurdu hep kabadayý
Nedense kollardý polis,bekci onlarý
Biri çýkýpta durduramazdý bunlarý
Kafi gelmiyordu devletin kanunlarý
 
Parasýz dostu adam yerine koymazlar
Paralý pezevenge el pençe dururlar
Laflan mangalda kül býrakmazlar
O devrin kabadayýsý böyle adamlar
 
Kabadayýlýk Köroðlundan kalmadýr
Çakýrcalý Köroðlunun devamýdýr
Demirci efeler sonuncudur
Onlarda divan harbine katýlmýþtýr
 
Onlardan sonra da,varoldu kabadayýlar
Her biri birbirinin kuyusunu kazdýlar
Her tür pisliði yaparak yaþadýlar
Bunu da kabadayýlýk yapýyoruz sandýlar
 
Haksýzlýk yapýp,insanlarý vurmuþlar
Hapishanede yatmayý marifet saymýþlar
Esrar,afyon gibi zehir satmýþlar
Onu da kabadayýlýk yapýyoruz sanmýþlar
 
     20-12-1994       Nurettin ESER                    
 

   
  
                               -35-
 
 GENÇLERE KABADAYILIÐIN TARÝFÝ-2
 
Kurnaz olur kabadayýlýk taslayan
Onlarý adam sanýr yanýnda duran
Onun emri sanki hüda-i haktan
Çok geçmez bakar hapishane damýndan
 
Tetikçide mutlaka vardýr aptallýk
Abi dediðine inanýr,yapar saflýk
Yaþamýnda huzur bulamaz artýk
Olduðu dünyada göremez aydýnlýk
 
Sen sen ol öylelerine olma maþa
Kullanýlan kiþiden olur mu paþa
Sen seni kullan vurma baþý taþa
Kurnaza aldanma,aklýnla binyaþa
 
Menfaatperestte bulunmaz fazilet
Acýma duygusu olmaz,milli felaket
Hayat kadýnýn da bulunur meziyet
Kadýný satanda oluþmaz haysiyet
 
Bu tipleri yaþamda gördüm tanýdým
Ýstedim ki siz gençlere de tanýtayým
Ýnanýn en ufak yoktur hilafým
Yýllar yýlý o tip adamlarla yaþadým
 
Her hareketleri haksýzlýkla doludur
Zaten haksýzlýðý örtmeye kaba olur
Onlar için dostluðun önemi yoktur
Kabadayýnýn dalkavuðu,yaðcýsý çoktur
 
Tek düþünceleri ünleriyle para
Geri tarafý onlar için palavra
Sermayesiyse vurma,kýrma
Ýnsanlýk pek uðramaz yanlarýna
 
Aile kavramýna pek önem vermezler
Yeter ki þöhretine leke sürmesinler
Gerisi önemsiz diye düþünürler
Böyledir kabadayý aleminde secereler
 
Kabadayý paraya ve karýya tapar
Menfaati gördü mü kýrk takla atar
Birde rastlarsa aynalý manitalar
En yakýn arkadaþýný hemen satar
 
Toplumda hep vardýr böyleleri
Eðitmek çok zordur o tipleri
Ancak sopadan anlar dilleri
Öyleleriyle dolu cezaevleri
 
 20-12-1994          Nurettin ESER        

   
  
       
 CEZA EVÝ ANILARI ÜZERÝNE-1
 
Evleneli henüz kýrk gün olmuþtu
Yaþým ise yirmi altýyý bulmuþtu
Yuvamýzda oluyorduk mutlu
Ortak bir kahve var çalýþýyordu
 
Çekemedi beni fiili kötü adamlar
Kalabalýk gelip kahvemi bastýlar
Yanlýþ yaptýklarýný geç anladýlar
Býçaðý yemiþti hemen ele baþýlar
 
Bir anda ne olduðunu anlayamadým
Kendimi yine hapishanede buldum
Bu sefer ki aðýrdý suçum
Sanki kamyon,çarpmýþ gibi oldum
 
Bir býçak darbesiyle ölmüþtü adam
Kardeþleri istiyor benden intikam
Kalabalýk soydan olurdu vurulan
Kürt Yýlmaz diye anýlýr þaný nam
 
Korkardý bazý kesimler onlardan
Þahitlik yapan yok bana korkudan
Çok üzgünüm haliyle olanlardan
Utanýyorum ziyarete gelen karýmdan
 
Neden böyle oldu,sorarým çoðu zaman
Bizi yarattýðýna inandýðým Tanrýdan
Ýnançlýyým diyorum bunlar Allah’tan
Niçin böyle ceza kesiyorsun Yaratan
    

   
  
       
 
 CEZA EVÝ ANILARI ÜZERÝNE-2- 
 
Bize çok mu gördün mutlu olmamýzý
Öldürmesen olmaz mýydý o arkadaþý
Yatmakla biter mi cinayet cezasý
Öldürmek kastiyle vurmadým Yýlmazý
 
Ben nasýl yatarým onca seneleri
Zaten çocukluðum buralarda geçti
Yeni de evlendim ne yaparým þimdi
Sana sýðýnýyoruz Tanrým,koru bizi
 
Hani bekarken yatýp çýkýyordum
Sandým ki artýk çilemi doldurdum
Buna sebep bir de yuva kurdum
Þimdiyse elin kýzýný da kavurdum
 
Allah’ým sen büyüksün ver sabrýný
Karým bir de hamile,þiþiyor karný
Biz ne yapacaðýz böyle Ulu Tanrý
Öldürmesen olmaz mýydý Kürt Yýlmaz’ý
 
Her þeyin senden olduðunu öðrettiler
Hayýr da þer de hep Allah’tan dediler
Bu yüzden yuva kurmamý istediler
Beni,sana güvenerek razý ettiler
 
Þimdiyse þu baþýma geleni
Haliyle görüyorsun deðil mi
Gönder bize sabýr meleðini
Mahcup etme,bizi ve kendini
 
Sen ki Ulu Tanrýmýzsýn bizim
Vardýr seninde bir bildiðin
Sebepsiz yere bela vermezsin
Yýlmaz'da hak etmiþti bilirsin
 
Arkadaþlar barýþtýrmak istedi
Yýlmaz ise hiç kimseyi dinlemedi
Çünkü beni gözüne kestirmiþti
Öleceðini hiç aklýna getirmedi
 
Hep güvendi arkasýna,oymaðýna
Kardeþleri var,akrabasý çokça
Ben diþe göreyim,tek baþýna
Senin varlýðýný getirmedi aklýna
 
Allah’ým ile böyle konuþarak
Yatýyorum içim kan aðlayarak
Dýþtan gülerim,çevreme bakarak
Demesinler çiçi dayanamýyor bak

   
CEZA EVÝ ANILARI ÜZERÝNE-3-
 
Ýçim yansa da dýþa belli etmiyorum
Karýmý ziyarette teselli ediyorum
Yavaþ yavaþ hapishaneye ýsýnýyorum
Baþka çare yok bunu iyi biliyorum
 
Birde oðlum oldu,maalesef þanssýz
Büyüyecek bu küçük,bensiz babasýz
Karým ise nasýl yapacak kocasýz
Ben buralarda ne yaparým onlarsýz
 
Mahkemede verilen ceza,on iki sene
Bana haksýzlýk yapýldý mahkemede
Benim cezam bu olmamalý bence
Çýldýrmak üzereyim bu dar yerde
 
Ama gel gör ki bunu kime anlatýrsýn
Þeriatýn kestiði ufacýk parmaksýn
Boðulur gibi olur,belli yapamazsýn
Nede olsa sayýlan bir delikanlýsýn
 
Boðulmakla,çýldýrmakla olmuyor
Ne yaparsan yap,sonuç deðiþmiyor
Sabýrdan baþka yol görünmüyor
Tabi ki kolay deðil,sabýr iþi de zor
 
Neyse ki helal süt,emmiþ çýktý karým
Diyor ki hep senin yanýnda olacaðým
Bizleri düþünme sakýn ha sakýn
Senin annen benim annem,ben rahatým  
       
 
    

   
CEZA EVÝ ANILARI ÜZERÝNE-4-
 
                                
Gerçekten yiðit çýktý karým
Sana þükürler olsun Tanrým
Ya özü bozuk olsaydý haným
Ben buralarda nasýl yaþardým
 
Bir yavrusunu bastý baðrýna
Dayanýyor annemin kahrýna
Annemse benzer gardiyana
Huysuzluðu cehaletten hatýra
 
Karýmý anama emanet ettim
Ederken de bir þeyler dedim
Belli ki tesir etmiþ sözlerim
O sözleri aþaðýya dizeledim
 
Hayatým karardý,bir anlýk hýrsa
Birde genç arkadaþ gitti mezara
Týkadý kulaðýný aracýlara
Karýmýn emaneti senindir ana
 
Sakýn olmayasýn eþime kaynana
O da senin kýzýn,ayýrým yapma
Bak birde torun var yanýnda
Kötü davranýrsan affetmem ana
 
Seni tanýrým,benzersin gardiyana
Yalnýz düþkünsün,arýna namusuna
Karýmýn niyeti kalmak yuvada
Bekleyecek beni,misafir et ana
 
Böylece emanetimi býraktým anama
Bir dükkan parasý verdim babama
Dedim kendini orayla oyala
Bütün mesuliyet senin omzunda
 
Kendimi verdim hapishane hayatýna
Saygý görürüm arkadaþlar arasýnda
Yaparým görevlerimi delikanlýca
Ezdirmem mahkumu hiçbir gardiyana
 
Dýþarýda kalabalýk arkadaþlarým var
Ziyarete gelirler akþamlara kadar
Emrin var mý diye sorarlar
Bunlarý görür zalimci gardiyanlar 
    

    


Nurettin Eser © Her hakký saklýdýr                                                                                                         

Webmaster: Taner Canbek - www.tanercanbek.com